Muziek

Als 10-jarige jongen kwam ik in aanraking met een pipe band (lees: doedelzakband). Mijn oudere broer Jeroen, was begonnen als drummer bij de Tilburgse band.
Nu hoor ik je denken, een doedelzakband? Kort gezegd, mijn geboortestad Tilburg, heeft een grootse historie aangaande Schotland, vanuit de 2e wereldoorlog. Op 27 oktober, 1944 werden wij namelijk bevrijd door soldaten van de 15th Scottish Division. Zo'n 10 jaar later, in de 50-er jaren werd toen Nederland's eerste doedelzakband opgericht met de naam 'de Scotjes', wat vele jaren later veranderd werd in een wat volwassenere naam; Dutch Pipes and Drums.

Fast forward, was het 1992 en mijn broer werd dus lid. In die tijd deed ik nagenoeg alles wat mijn 10-jaar oudere broer ook deed, dus een jaar later (eind 1993) mocht ik ook lid worden.
En ook ik, drummen. Want ja, ik vond die doedelzakken (pipes) prachtig. Maar zag het me niet zo snel doen.

Enkele jaren later in 1996, maakte ik mijn eerste transfer. Als jonge jongen was ik enorm ambitieus en had maar 1 doel voor ogen, spelen bij de beste van de besten. Voor de voetballers onder ons; als we dit zouden vergelijken was mijn doel FC Barcelona, maar dan is de beste weg via een club als PSV.

Samen met mijn broer, verruilden we de Tilburgse band, met een van Europa's beste bands destijds. Antwerp & District Pipe Band. In de periode tussen eind 1995-2003, speelde ik met deze band op grote competities en evenementen in binnen- en buitenland.

Diezelfde periode, begon ik ook steeds actiever te worden als instructeur. Als jonge jongen, ging ik Nederland en Belgie door om kennis over te dragen.
In het begin enorm lastig, maar merkte als snel dat het mij lukte om met een eigen methodiek, die workshops te verzorgen. En dit alles op zo'n manier, dat ik vaak ook nog terug mocht komen.

Wat ik al eerder zei, ik wilde spelen bij de beste van de besten. En in pipe band land is dat wat ze noemen, graad 1. Zeg maar de Champions League van de pipe bands.
In 2002 mocht ik lesgeven met 2 Schotse instructeurs van de Lothian and Borders Police Pipe Band. Een wereldberoemde pipe band, van de politie in Edinburgh.

Een vriend van mij woonde al geruime tijd in Schotland en speelde in die band, de uitnodiging kwam dan ook niet heel onverwachts. Maarja, spelen in Schotland. Dat wordt lastig vanuit Nederland.
Met wat creativiteit, lukte het mij om mijn afstudeerstage in Schotland te mogen doen. Nu heel normaal, maar toen was studeren in het buitenland echt bijna onmogelijk.

In 2004 begon ik met een bijna heel seizoen (vanaf juni), op en neer vliegend. In januari van 2005, verhuisde ik naar de hoofdstad van Schotland. Ik begon bij Daxtra Technologies en kon nu door als een volwaardig lid van deze band. In deze periode speelden we de reguliere competities in de UK en Noord-Ierland, alsook in het Amerikaanse Estes Park. Op 1 van 's werelds grootste Schots- Ierse festivals ter wereld, Longs Peak Scottish Irish Highland Festival in Estes Park, Colorado.
In 2006 speelde ik mijn laatste seizoen bij deze band. Enkele jaren is deze band, na ruim 100 jaar, wegbezuinigd.

In de seizoenen 2007-2008 heb ik nog wat gespeeld bij mijn oude band in Antwerpen, met name als meespelend instructeur. Ondanks dat wonen in Schotland een fantastisch avontuur is geweest, was het niet voor altijd. Maar het spelen op dat niveau, bleef ik enorm missen.

Redelijk out of the blue, kreeg ik eind 2008 een telefoontje met de vraag, of ik wederom in Schotland wilde spelen. Destijds bij de Boghall & Bathgate Caledonia Pipe Band, later omgedoopt tot Peoples Ford Boghall & Bathgate Caledonia. Ook graad 1, alleen meespelend voor de winst. Top 3 dus.

Nu was ik al wat gewend vanuit Edinburgh, maar dit was next level. Noem het maar gerust top sport.
Vanaf toen begon het echt. Iedere 4-5 weken in het vliegtuig, voor repetitie.
Dat betekende donderdagochtend om 7u het vliegtuig, "thuiswerken" bij een goede vriend en repetitie op donderdagavond en het gehele weekend.

Vanaf 2010 was de band serieus "on fire". We wonnen het ene kampioenschap naar het andere, werden 2 keer seizoenskampioen en behaalde de wereldtitel drumming in 2012. We reisden naar onder Canada voor concerten en competitie. Na het seizoen van 2014 nam ik een pauze, omdat andere dingen (lees; samenwonen, kinderen etc) natuurlijk net zo belangrijk zijn.

Na een paar jaren keerde ik toch weer terug, in een tempo dat nog hoger lag dan voorheen. Nog meer reizen, nog meer digitaal repeteren (wat inmiddels veel beter lukte door de verbeterde technologie).
In augustus van 2023, behaalden we met de band het hoogst haalbare. World Pipe Band Champions!
Hetgeen ik als jonge jongen al riep en waar mensen dit bestempelde als onhaalbaar, werd werkelijkheid.
Een mijlpaal voor de pipe band organistie waar ik deel van uitmaakte, maar zeker ook een grote persoonlijke mijlpaal.
Na bijna 20 jaar 'topsport' was het me gelukt. Ik besloot daarna ook te stoppen, want dat schijn je het beste op je hoogtepunt te kunnen doen.

Regelmatig krijg ik nog de vraag, hoe heb je dit kunnen combineren met een fulltime job / ondernemen en een familie? Ik moet je eerlijk zeggen, daar ben ik nog niet helemaal uit.